Samenvatting: Met deze smartwatch voor kinderen blijven ouders eenvoudig in contact, zonder dat hun kind een telefoon nodig heeft. De smartwatch biedt GPS-locatie delen, bellen in twee richtingen, veilige zones en een SOS-knop.

“Mag ik morgen met Eefje mee naar huis lopen?”

Marije vroeg het vanaf de achterbank terwijl ik onze oprit opreed. Haar mouw zat onder de verf van de tekenles en haar veter was los. Haar rugzak was half open.

Ik wist precies welke wandeling ze bedoelde.

De afstand van de school naar ons huis in Erie is zes huizenblokken. Twee stopborden. Eén oversteekhulp bij de grotere straat. Ze had de route vaak genoeg samen met mij gelopen om te weten bij welk blauw huis het trottoir verzakt en op welke hoek het in november als eerste glad wordt.

Ze was 9.

Ik zei: “Laat me er even over nadenken.”

Wat dus gewoon ‘nee’ betekende.

Marije wist het ook. Ze keek uit het raam en drukte haar vinger in de nevel op het glas. Ik zag dat ze haar best deed om niet in discussie te gaan.

Dat stoorde me meer dan de vraag zelf.

Want eerlijk gezegd zou ze waarschijnlijk gewoon naar huis kunnen lopen. Ze kende de route en wist dat ze niet door het steegje achter de tandarts moest gaan.

Maar zodra ze het schoolterrein verliet, had ik eigenlijk geen manier om te weten wat er gebeurde.

Is ze op tijd vertrokken? Is ze overgestoken bij de verkeersbrigadier, of een straat verder zoals ze soms deed?

Een telefoon voelde te vroeg. Niets voelde te dun.

Elke pleister die ik probeerde, liet hetzelfde gat achter

De volgende ochtend sprak ik erover met mijn man terwijl ik de lunchpakketten aan het klaarmaken was.

Marije was boven op zoek naar de hoodie die ze in de auto had laten liggen. Steef zat aan tafel ontbijtgranen te eten met een vork – waarom, dat wist alleen hij zelf.


Ik zei: “Ze vroeg weer of ze naar huis mocht lopen.”


Mijn man keek me aan boven zijn kop koffie.


“Zes blokken?”


“Zes blokken.”


Marije was niet onvoorzichtig. Ze kende de route.


Het probleem was alles rondom die wandeling.


School is uit om 15:10. Meestal kan ik pas om vier uur de kliniek verlaten. Als ze zou vergeten in te checken via Eefje’s moeders telefoon, zou ik bijna een uur in het ongewisse zijn. En als ze onderweg naar de speeltuin zou gaan, zou ik het niet weten.


Ik had geprobeerd het op te lossen.


Eén week vroeg ik Marije om in te checken bij het schoolkantoor. Dat hield ze twee dagen vol voordat ze het vergat. Ik overwoog haar mijn oude telefoon te geven, maar zodra ik hem oplaadde, wist ik weer waarom ik hem in de la had gelegd. Apps, berichtjes en een scherm waar ze aan zou zitten in plaats van op te letten.


Ik dacht aan een kleine tracker aan haar rugzak. Dan wist ik waar haar tas was, maar daarmee kon ze me niet bellen als er iets veranderde.


Daar zat het gat.


Het inchecksysteem werkte niet. De telefoon was te veel. De tracker was te weinig.


Die avond, toen de kinderen in bed lagen, zocht ik naar kinderhorloges waarmee ze naar huis konden bellen zonder dat het echt een telefoon werd.


Dat was de eerste keer dat ik CubbyWatch vond.

De eerste die echt inspeelt op het échte probleem

De meeste opties leken wel kleine telefoontjes die je om je pols draagt.
Spelletjes en apps. Felle schermen. Precies het soort apparaat waar Marije twee dagen enthousiast mee bezig zou zijn, om er daarna over te discussiëren zodra school weer begon.

Maar dat was niet wat ik zocht.

Ik had iets nodig waarmee ik zeker wist dat ze was waar ze zei dat ze zou zijn, en waarmee ze me kon bellen zonder iemands telefoon te hoeven lenen. Het scherm moest tijdens de les stil blijven, zodat een leraar het niet zou afpakken.

CubbyWatch was de eerste die precies deed wat ik nodig had.

Het horloge werkt met een simkaart, zodat Marije kan bellen en ik altijd kan zien waar ze is, gewoon via mijn telefoon. Ik bepaal zelf wie ze kan bellen. Ik stel veilige zones in: school, thuis, Eefje’s straat. Zodra ze aankomt of vertrekt, krijg ik direct een melding van het horloge.

Er is ook een SOS-knop. Met één druk op de knop wordt haar locatie direct gedeeld met iedereen die ik heb opgegeven.

Ik vond het vreselijk om daaraan te denken. Maar toch verlangde ik ernaar.

Wat me op de pagina hield, was het telefoonprobleem. CubbyWatch liet Marije mij bellen zonder dat ze een smartphone in haar rugzak had.

Ze had op haar negen jaar geen browser of groepschats nodig.

Ik heb de pagina twee keer aandachtig gelezen. Daarna riep ik mijn man de keuken in.

Installatie duurde slechts twintig minuten

CubbyWatch werd donderdag bezorgd.

Ik heb gewacht tot na het avondeten om het open te maken, want Marije had er al zes keer naar gevraagd. Als ze de doos zou zien voordat het huiswerk af was, zou de rest van de avond verloren zijn.

De installatie was makkelijker dan ik dacht. Ik heb de app gedownload en het horloge toegevoegd. Daarna mijn nummer en dat van mijn man ingevoerd. School en thuis als veilige zones gemarkeerd, en vervolgens de schoolmodus aangezet van 8:20 tot 15:10 zodat het scherm tijdens de les uit blijft.

Ik bleef ongeveer drie minuten hangen bij de veilige zone rond de school. Ik had hem eerst te klein getekend. Toen ik hem groter maakte zodat het trottoir aan de voorkant er ook bij hoorde, werkte de waarschuwing meteen goed.

Dat deel was belangrijk voor mij. Ik probeerde echt niet stiekem een afleiding de school in te smokkelen. Ik wilde gewoon dat Marije mij kon bereiken als ze van de ene plek naar de andere liep.

We hebben het telefoongesprek vanuit de gang getest.

Ze stond buiten de wasruimte met het horloge om haar pols en belde me alsof ze verslag deed vanuit het buitenland.

“Kun je me horen?”

“Ik kan je horen.”

“Mag ik oma bellen?”

“Vanavond niet.”

Dat was het eerste conflict dat CubbyWatch veroorzaakte. We zouden het overleven.

Voor het slapengaan keek ik op mijn telefoon naar de kaart. Het stipje stond precies op ons huis.

Marije keek over mijn schouder en zei: “Dus maandag?”

Ze is het niet vergeten.

De eerste ‘ja’

Maandag om 15:10 opende ik de app, eerder dan ik eigenlijk van plan was.

Ik wist dat school om 15:10 uitging. Ik wist ook dat het buiten in de eerste minuten complete chaos zou zijn. Rugzakken, winterjassen, kinderen die over het grasveld naar elkaar schreeuwen.

Toch opende ik hem.

Een minuut lang gebeurde er niets. Toen verliet Marije’s stipje het schoolgebouw.

Ik zat aan mijn bureau in de kliniek, een half ingevuld verzekeringsformulier voor me. Ik keek toe hoe het stipje naar de eerste hoek bewoog, en daarna naar de volgende. Zes blokken leken op de kaart veel korter dan vanaf mijn bureau.

Na de eerste oversteek twijfelde ik of ik haar zou bellen.

Ik deed het niet.

Het stipje bleef verder gaan. Langs het blauwe huis, langs de tandartspraktijk. Onze straat in.

Om 15:24 trilde mijn telefoon.

Marije was het veilige thuisgebied binnengegaan.

Geen appje van Eefje’s moeder. Geen gespannen wachten bij het keukenraam, zogenaamd de aanrecht voor de tweede keer afvegen.

Slechts één melding.

Toch belde ik naar huis, want ik blijf nu eenmaal mezelf.

Marije nam op bij de tweede beltoon.

“Heb je me gezien?”

“Ik zag dat je thuis was.”

“Dus mag ik het morgen weer doen?”

Ik keek naar het verzekeringsformulier, toen naar de kaart, toen naar de klok.

“Ja,” zei ik.

Wat CubbyWatchDoet

Ze komt veilig aan: Zodra Marije het veilige gebied binnenloopt, gaat mijn telefoon af. Ik kijk even, zie dat ze er is en ga dan weer verder met waar ik mee bezig was.

Ze kan me altijd bereiken: Als de training eerder klaar is of de ophaalplek verandert, belt Marije gewoon via haar horloge. Ik bepaal wie ze kan bellen, dus het blijft bij familie en een paar mensen die we vertrouwen.

School blijft school: Tijdens de les schakelt het horloge vanzelf stil. Marije laat hem met rust en ik krijg geen berichtje van de juf.

Hulp is altijd dichtbij: Voelt er iets niet goed? Dan houdt Marije de SOS-knop ingedrukt. Haar locatie wordt meteen doorgestuurd naar de mensen die ik heb uitgekozen.

Weer een apparaat minder om op te laden: We laden hem op op zondag, en daarna hoeven we er niet meer naar om te kijken. School, naschoolse opvang, de wandeling naar huis – hij gaat de hele week mee.

Vrijheid vóór een smartphone: Het slimme horloge geeft Marije precies wat ze nu nodig heeft: de mogelijkheid om naar huis te bellen en voor mij de geruststelling dat ze veilig is aangekomen.

Tegen vrijdag had het horloge al meer gedaan dan tijdens die eerste wandeling.

Marije belde me vanaf de voorkant van de school toen haar ophaalrij eerder opschoof dan ik had verwacht. Vroeger was dat altijd een andere ouder die me een berichtje stuurde terwijl ik nog bij een patiënt was.

Op zaterdag vroeg ze of ze samen met een vriendin naar de bibliotheek mocht lopen. Drie blokken verderop, één stoplicht. Weer diezelfde discussie in mijn hoofd.

Ik stelde een veilige zone in rond het bibliotheekblok en stemde toe voordat ik mezelf op andere gedachten kon brengen.

Acht minuten later trilde mijn telefoon. Ze was gearriveerd.

Ik heb daarna toch nog even naar het stipje gekeken. Ik doe niet alsof ik in één week een ander mens ben geworden.

Maar ik ben gestopt met bij het raam staan.

Ik ben niet de enige ouder die hier terechtkwam. Dat weet ik, want nadat ik erover had gepost, bleven de reacties binnenstromen. Blijkbaar zaten veel gezinnen in hetzelfde schuitje. Nog niet klaar voor een telefoon. En niet bereid om het telkens weer zelf uit te zoeken via andere ouders.

Blijkbaar was ik niet de enige
De prijs heeft me echt verrast

Ik had al meer uitgegeven dan de prijs van één CubbyWatch voordat ik dit vond.

De oude telefoon laadde ik op en legde ik terug in de lade. De rugzak-tracker liet me alleen zien waar haar tas was — verder niets. Afspreekplannen die na drie dagen al in duigen vielen.

Dit kostte minder dan al die dingen bij elkaar. En het was het enige dat echt werkte.

Het werkt gewoon met een gewone simkaart en een standaard telefoonabonnement. Geen appstore-abonnement of nieuw contract, geen extra maandelijkse kosten waar ik niet voor gekozen had.

Ik had iets nodig waarmee zij mij kon bellen en waarmee ik kon zien waar ze was.

Dat was alles.

Waarom is het nu in de aanbieding?

CubbyWatch biedt op dit moment tot wel 75% korting voor nieuwe klanten via de officiële website.

Ik heb besteld op het moment dat ik dat deed, omdat Marije er al om vroeg. Nog een maand alles bij elkaar sprokkelen via Eefje’s moeder en de groepsapp van het schoolplein zou niets oplossen.

Een enkele CubbyWatch kost 93,99 €. Heb je een jonger broertje of zusje dat er binnenkort ook één nodig heeft? Dan verlaagt het 2-pack de prijs naar ongeveer 87 € per horloge. Dat is wat de meeste families die ik gesproken heb uiteindelijk doen.

De 30 dagen niet-goed-geld-terug-garantie maakte de eerste bestelling een stuk makkelijker.

Ik hoefde niet te beslissen of Marije klaar was voor een smartphone.

Ik hoefde alleen te bepalen of ze toe was aan zes blokken.

Dat was ze.

Aan de slag gaan

Als je kind al vraagt om alleen op pad te gaan en jij vindt het nog te vroeg voor een eigen telefoon, dan zijn dit handige tips om samen te beginnen:


1. Bestel CubbyWatch via de officiële website en kies voor een enkel horloge of een bundel.

2. Stel het horloge in via de ouder-app zodra het binnen is. Voeg goedgekeurde contacten toe, stel veilige zones in en activeer de schoolmodus. Dit duurt ongeveer twintig minuten.

3. Zeg ja tegen de eerste wandeling. Bekijk de kaart één keer, zie de stip bewegen en laat de meldingen hun werk doen.

Controleer of CubbyWatch nog beschikbaar is

Vanaf 15 juli 2026 – CubbyWatch biedt tot wel 75% korting via de officiële website voor nieuwe klanten. Populaire bundels zijn vaak snel uitverkocht tijdens drukke periodes. Elke bestelling is volledig gedekt door een 30 dagen niet-goed-geld-terug garantie.

Klik hier voor 75% korting & snelle levering vandaag

Klantbeoordelingen

Gemiddelde score gebaseerd op 9.803 reviews

9.2 Yellow rating stars Uitstekend
Kwaliteit
Gebruiksgemak
Prijs
Service